De romantiek van de minimalistische stack: Waarom R3forth vooral een hobbyproject blijft
De eeuwige cirkel van Forth
Het is een patroon dat ik al decennia zie terugkeren: een ontwikkelaar ontdekt de vermeende elegantie van een stack-gebaseerde architectuur en besluit dat de rest van de wereld het bij het verkeerde eind heeft. R3forth is de nieuwste telg in deze familie, zwaar leunend op de principes van ColorForth. Hoewel de technische prestatie van het bouwen van een ‘tiny VM’ bewonderenswaardig is vanuit een academisch oogpunt, moeten we ons afvragen welk reëel probleem we hier werkelijk aan het oplossen zijn. Is het innovatie, of is het simpelweg het opnieuw uitvinden van het wiel in een kleur die niemand kan lezen?
De valstrik van het individuele minimalisme
De aantrekkingskracht van een systeem dat je in je eentje volledig kunt doorgronden is groot, zeker in een tijd waarin onze tech-stacks topzwaar zijn geworden. Maar software is in de professionele praktijk een teamsport. Minimalisme in de kern vertaalt zich in de praktijk vaak naar een enorme cognitieve last voor de lezer. De discussie op Hacker News laat zien dat een kleine groep puristen smult van deze eenvoud, maar de nuchtere technicus ziet de bui al hangen: geen standaard tooling, geen volwassen ecosysteem en een syntax die de grenzen van leesbaarheid opzoekt.
De onzichtbare kosten van eigenzinnigheid
Het gebruik van kleur om semantiek aan te duiden—een erfenis van Chuck Moore—is een schoolvoorbeeld van een oplossing die zoekt naar een probleem. Het breekt fundamentele workflows. Hoe ‘grep’ je een kleur? Hoe werken diff-tools in een terminal als de betekenis van een woord afhangt van de kleurweergave? We noemen dit soort keuzes vaak ‘elegant’, maar in de praktijk creëren ze een vorm van technische isolatie die samenwerking nagenoeg onmogelijk maakt.
Onderhoudbaarheid als sluitpost
Een taal als R3forth blinkt uit in een vacuüm. Zodra er echter sprake is van schaalbaarheid of langdurig onderhoud door derden, stort het kaartenhuis in. De geschiedenis van de informatica ligt bezaaid met ‘elegante’ talen die nu onbruikbaar zijn omdat de oorspronkelijke auteur de enige was die de mentale mapping van de stack begreep. Een systeem dat alleen door zijn schepper kan worden onderhouden, is geen gereedschap; het is een monument voor iemands ego. Laten we stoppen met het verwarren van een intellectuele vingeroefening met een bruikbaar fundament voor de toekomst.